اختلال تام قوة اراده نیز در قانون تعریف نشده ولی میتوان حالت خواب و مستی را از عوامل مختل کننده تام قوه اراده دانست. بعضی از افراد به هنگام خواب، حرکت کرده و فعالیتهاي دیگر مینمایند. بدیهی است که این افراد در حالت خواب، فاقد اراده بوده و به فرض آنکه توانایی قوه تمیز وتشخیص هم در آنان باقی باشد، قادر به کنترل رفتار خود نیستند یعنی قوه اراده آنان مختل است. بنابراین چنانچه در این حالت، افراد مرتکب جرمی شوند، نمیتوان عمل مجرمانه را به آنان منتسب نمود. فرض کنیم شخی که در گرماي تابستان در پشت بام منزل خود خوابیده و در همان حال خواب به حرکت درآید و فرشی را از بام منزل همسایه سرقت کند، در اینجا چون عمل او غیرارادي و غیرقابل کنترل بوده موجب مسئولیت و مجازات نخواهد بود ولی اگر شخصی که نسبت به رفتارهاي احتمالی خود در خواب آگاهی دارد و با وجود این مثلا اًسلحهاي را قبل از خواب زیر بالش خود بگذارد و سپس در موقع خواب، راه افتد و با همان اسلحه، دیگري را به قتل برساند، این شخص داراي مسئولیت کیفري میباشد.