ستاره میخندد

باد در گوش شب نجوا می کند و من در گوش تو

بوسه بر لبم میگذاری

نبضم تند میشود

من بغض میکنم برای این معجزه

تو دلت میگیرد و مرا به آغوش امن ات میکشی

من ، تو ، تنهایی هر سه یکدیگر را میفهمیم

چه تفاهم پاکی ...

مرا تنها نگذار مثل دیگران ، مثل سایه در شب

و من بمانم و یک آسمان بغض ، بدون بارش ...